Defne birşeyler düşünmüştür demiştim ya...

Tam da şurada işte...
Tuvalet eğitimine başlamış ama geceler için çözüm bulamamış, öylece bırakmıştık. Nasıl olsa Defne birşeyler düşünür demiştik. Kendince bir planı varmış bu konuda da. Zaten bezi bırakmaya da kendisi karar vermiş, biz sadece ona uymuş, azıcık desteklemiştik.

Tatile gitmeden bir önceki gecenin sabahı kupkuru bir bezle uyandı Defne ve tatil süresince de bu böyle devam etti. Hatta köyde arasıra olan kazalar tatilde hiç tekrarlanmadı, denizde bile yapmıyor mutlaka çıkıp tuvalete yapıyordu.

Geceleri kuru kalmaya başlasa da biz bezi çıkartmaya cesaret edemedik. Her gecenin sabahında kuru beze bakıp seviniyorduk babasıyla. Bir gece çok zor uyudu ve biz de uyanır korkusuyla elleyemediğimizden bez falan takmadık, sabah yine kupkuruydu. Velhasıl köye gelip karpuz, kavun, üzüm vs tüketimi artınca bezler yine dolmaya başladı. Tam yol aldık derken böyle olması üzdü beni tabi ama önemsemedim, eve gidince yola girer diye düşündüm.

Son 1-2 gündür yine bezler kuruydu ve dün gece Defne saat bir gibi uykusunda mızırdanarak tuvalete gidelim dedi. Aslında her gece aynı saatlerde huzursuzca kıpırdanıp mızırdayıp uyuyordu. Anlamasına anlıyordum çişinin geldiğini ama uyanınca geri uyuması çok zor olduğu için kaldırmaya cesaret edemiyordum. Dün kendisi talep edince kaldırdık, hiç sızlanmadı, güzelce yaptı çişini ve yatar yatmaz uyudu.

Ben de şöyle düşündüm kendimce, sanırım artık kaslarını kontrol etmeyi öğrendi ve istemsiz olarak, uykuda bile olsa çişini yapamıyor. Yapamayınca da huzursuzlanıp sıkışıp uyanıyor. Asıl amaçlanan da budur herhalde tuvalet eğitiminde.

Kendisiyle ilgili herşeyin zamanını en iyi o biliyor bence. 8 aydan önce emekletemeyeceğim, 1 yaşından önce yürütemeyeceğim gibi (Defne'nin emekleme ve yürüme zamanları bunlar) şu zamandan önce de tuvalet eğitimi işini bitiremezdim. Canları ne zaman isterse, kendilerini ne zaman hazır hissederlerse artık...
Bu süreçte onu dinlemeyi, izlemeyi başarabilsem keşke her zaman...

Dipnot: Bir geceye güvenip bu iş oldu diyemiyorum tabi ve kendi evimiz ve kendi yatağı olmadığı için bezsiz yatırmaya da cesaret edemiyorum. Ama eve dönünce ilk iş yatak için bir koruma alınacak ve bezsiz geceler başlayacak.

Tuvalet eğitimi ne zaman biter?

"Tuvalet eğitimi" çok fazla disiplin ve baskı içeren bir kavram gibi duruyor karşıdan bakınca. Biz şuna çişini beze değil de tuvalete yapma alıştırmaları diyelim bari. Alıştırmalarımız gayet iyi gidiyor ama hala tamam bitti bu iş diyemiyorum. Gündü kazaları oldukça azaldı Defne'nin, günde bir kez. O da genellikle suyla oynarken oluyor. Birden işemeye başlıyor, bacaklarını ayırıp şaşkınlık içinde olanları izliyor. Onun dışında genellikle çişinin geldiğini söylüyor ve tuvalete kadar tutuyor.

Evde işler gayet yolunda giderken beni en çok tedirgin eden dışarı bezsiz çıkma konusuydu. Eşim kendini ve araba koltuğunu riske atmak istemediğinden birkaç kez bezle çıkardık. Ama bu durum kafasını karıştırmaktan başka işe yaramadı. Gün içinde durup dururken kilot giiydirme, bezimi bağla diye mızırdanmalar başlayınca, bu işin bir öyle bir böyle olmayacağını anladım. Geçen pazar bir cesaret bezsiz çıkardık. Bir saat sonra tenha bir yerde tutup yaptırmaya çalıştık ama kesinlikle reddetti. Biz de zorlamadık. O gün 2,5 saat dışarıda kaldık ve hiç yapmadı. üstelik 40 dakikası da uykuda geçmişti.

İlk dışarı çıkışımız kazasız geçince bize de ailecek cesaret geldi. Artık dışarı çıkarken de bezlemiyoruz ve Defne dışarıda asla tuvaletini yapmıyor. Ne altına ne tuvalete ne çayıra çimene. Bu iyi mi kötü mü henüz anlayamadım çünkü büyük ihtimalle tutuyor. Acaba dışarıda asla tuvaletini yapamayan insanlardan mı olacak?

Bugün 3,5 saat dışarıda kaldık ve 1,5 saate yakın uyudu. Kupkuru gittik, kupkuru döndük. Ara ara sorduk ama yok ben evde yapacağım cevabını aldık. Dediği gibi de oldu, eve geldi ve yaptı. Bu aşamada şunu anladım ki çocuğu tek bir yere tuvaletini yapmaya alıştırmamak gerekiyor. Defne lazımlığı dışında bir yere yapmak istemiyor belki de korkuyor. Bugün ilk kez anneannesinin aldığı adaptörü kullandı, bu da bir gelişme. Ama bence en önemlisi tutarak kucakta yapmayı öğretmekmiş. Dışarıda en çok buna ihtiyacımız oluyor çünkü ve yapmıyor.

Gündüz herşey çok güzel ama gelgelelim geceler konusunda en ufak bir gelişme yok. İlk sorun Defne'nin hala sabahları bezi dolu olarak uyanması, hala çok yapıyor.  İkinci ve daha önemli sorun ise gece uyandığında tekrar uyuması 2,5 saati bulabiliyor. Bu durumda gece kaldırıp tuvalete götürmek benim için çok nahoş sonuçlar doğurabilir. Kısacası ben geceleri tamamen salmış durumdayım. Gittiği yere kadar. Defne tuvalet alıştırmalarına da kendi isteğiyle başladı ve tamamen kendi çabasıyla bu duruma geldi. Eminim geceler için de birşeyler düşünmüştür:)

Tracy Hogg - Tuvalet Eğitimi

Tracy Hogg-Çocukluğa geçiş sorunlarına mucize çözümler kitabını okuyalı uzun bir zaman oldu aslında. Kitap genel olarak çok farklı birşey söylemiyor, genelde bildiklerimiz dedim hep okurken. Ve bana çok fazla teknik gelmişti, şu durumda şu yapılmalı, olmazsa bu gibi. Çocukların bir günü bir gününü tutmazken bu kadar reçetevari bir üslubu pek kendime uygun bulamamıştım. Ancak tuvalet eğitimi ile ilgili kısım (topu topu 5 sayfa, kitap kapağında ilk sırada yer alıyor, reklam işte) oldukça işlevsel ve mantıklı gelmişti. Çok farklı olmamakla birlikte böyle madde madde sıralayınca insanın kafasında daha bir şekilleniyor sanki.

Bugünlerde gündemimiz bu ya, belki birilerinin de işine yarar diye yazmak istedi. Buyurunuz...

Tracy bez bırakma konusunda şöyle düşünüyor. "Kendiliğinden bırakmaz, sizden öğrenir" Bu çocuğa göre değişebilen bir durum tabi ama mantıksız da değil bana göre. Yeni bezler pek rahat çünkü. Islaklık hissedilmediği için 2 yıla yakın süredir alıştığı bu nesneyi bırakmak istemeyebilir çocuk.

Zorlama yerine destek vermeyi önerirken şu beş noktaya dikkat çekiliyor kitapta.
* Çocuğunuzdan hazır olduğuna dair sinyaller alana dek geriden izleyin.
Defne 2 ay öncesine kadar en ufak bir sinyal bile vermemişti bu konuda. Biz de hiç oralı olmadık. Gözü alışsın diye bir lazımlık alıp koyduk banyonun bir köşesine o kadar. 2 ay önce bez bağlatmak istemediği bir gün kararına uyduk. Sonra vazgeçti ona da uyduk, uygun zamanı bekledik.

* Bedensel işlevlerini sözlere ve eylemlere bağlaması konusunda çocuğunuzu destekleyin.
Örneğin bezini işaret ederse "altın ıslanmış, değiştireyim mi" deyin. Atılabilen bezlerin bu anlamda süreci zorlaştırdığını söylüyor. Çocuk içinde ne olduğunu görmediği için, niye bağlandığını niye alındığını ve atıldığını anlamayabilir. Bir dönem Defne ısrarla altını açtıktan sonra bezime bakacağım diye tutturuyordu. Ne yaptıklarını, neler olduğunu bilmek istiyorlar sanırım.
Eylemler konusunda ise tuvalette eğlenceli bir ortam yaratılmasını, otururken rahat olmasını ve bu olayı sevmesini sağlamamız gerektiğini belirtiyor. Oturup beklersek çocuk bunu bir talep oalrak algılayabilirmiş.

*Lazımlık zamanına sınır koyun.
Her seferinde mutlaka bir performans beklemeyin ve çok uzun zaman geçirmeyin lazımlık başında diyor. Bu hem bizi hem çocuğu geren bir durummuş. Hakikaten öyle ama. Ve her seferinde onu övün.(Bunu hepimiz biliyoruz:))
. Lazımlığa sık oturtmayın.
. Uyandığında huysuzsa oturtmayın.
. Direniyorsa oturtmayın.

*Övün ve tuvalet kağıdını verin.
Tuvaletini yapan çocuğunuzu övün ama sadece oturduğunda bunu yapmayın diyor kitap. Biz lazımlığı her zaman beraber döküyoruz, Defne bu kısmını ve tezahurat bölümünü çok seviyor.

Lazımlık başarısı için gerekli 4 p:
Potty (lazımlık)
Patience (sabır)
Practice (pratik): ne kadar gerekiyorsa
Presence (Beraber olmak): çocukla beraber olup onu eğlendirmek

Son söz Tracy'den: sabırlı olun, acele etmek yerine, sürece inanırsanız siz de çocuğunuz da mutlu olursunuz.

Tuvalet eğitimi, bir ileri bir geri

Tuvalet eğitimine başlamıştık biz sözde. Hoş biz başlamadık zaten, birok konuda olduğu gibi bunun zamanını da Defne'ye bırakmıştım ben. En kötü ihtimal yazın köyde altını açar salarım bahçeye diyordum. Ama bizim ufaklık bu kadar cendere yeter ben bez istemiyorum artık diye ilan edince biz de uyduk ona açtık bezini.

İlk 2 gün çok güzeldi. Hiç kazası olmadı. Her seferinde tuvalete gidelim diyerek çişinin geldiğini belli etti, oturana kadar da tuttu. Bu arada gece hala çok fazla yaptığı için gece açmaya henüz cesaret edememiştim ben. Ancak ne olduysa pazartesi günü oldu. Sanırım benden kaptığı nezlenin etkisiyle bütün gün hapşırdı ve burnu aktı. Çok keyifsizdi belki de biryerleri ağrıyordu kimbilir. O sırada tuvaletinin geldiğini farketmedi sanırım ve 3 kere direk altına yaptı. Çok şaşırdı ve rahatsız oldu bu durumdan ve bezimi bağla diye tutturdu. Eskiden bağlatmak istemez 40 takla atar bizi peşinden koştururdu, şimdi bağlayalım diye kuzu kuzu yatıyor. Bu sabah hala çıkarmaya yanaşmıyordu. Oysa iyi gidiyorduk ve ben de heveslenmiştim ama şimdilik yerimizde sayıyoruz. Bir iyileşsin bakalım, eski haline döner belki.

Bu arada aylar önce aldığımız boon potty bench lazımlıktan pek memnun kalmadım bu tuvelet eğitimi esnasında. Bir kere kakası bulaşmış Defne'nin ve bu yüzden uzun süre kakasını yapmak istemedi. Deliği yeterince büyük değil bana göre. Tam denk gelmesi için çocuğun dikkatle ve hizalayarak oturması lazım ki bu pek mümkün değil. Ayrıca öndeki turuncu kısım da otururken eğildiği için biraç kere çişi öne doğru geldi ve çamaşırları ıslandı. Birçok özelliğini çok beğenmeme rağmen en önemli kısımları daha kullanışlı olabilirdi bence. Keşke kocaman delikli uyduruk bir lazımlık alsaymışım diyorum bazen. Yalnız haznesinin çıkarılıp yıkanabiliyor olması çok öenmliymiş, onu da gördüm.

Bakalım tuvalet macerasında bizi başka neler bekliyor, yaşayıp görelim.

Fotoğraf Sapanca, Defne Yavrusunun arabasına bindi, bir türlü inmedi.